theorie iaido – level A

Welkom bij het theorie gedeelte welke je moet hebben bestudeerd alvorens je eerste Dan examen te halen.

De theorie zal bestaan uit algemene begrippen die specifiek bij Iaido horen. Na de introductie cursus zal uiteraard dieper op de materie worden ingegaan. Maar de eerste drie delen zullen ervoor zorgen dat je leert welke woorden en termen gebruikt worden tijdens een training en dat je ze kunt begrijpen.

Er zal ook een bibliotheek met literatuur en begrippen komen die je kunt inkijken. In de cursus zal verwezen hiernaar worden. Ook zul je links vinden naar bestaande websites. De cursus zal steeds verder worden aangepast en verbeterd. Je kunt deze cursus beschouwen als ondersteunende bron van de theorie die bij de fysieke trainingen horen.

Examen 1ste Dan-graad bestaat uit:

1 – basistechnieken (laten zien)

2 – eigen gemaakte/gekozen toepassing bunkai vanuit 1 techniek (uitgevoerd met een ander persoon)

3- jiyu kumitachi (sparren met anderen)

Iaido, wat is dat?

Veel mensen denken dat ze het niet goed verstaan als je zegt dat je Iaido beoefend. Men denkt dat je had gezegd: Aikido. En om de verwarring compleet te maken heb je ook nog zoiets als Kendo. Op wiki lezen we:

‘De term’ iaido ‘verschijnt in 1932 en bestaat uit de kanji-tekens 居 (i), 合 (ai) en 道 (dō). De oorsprong van de eerste twee tekens, iai (居 合), wordt verondersteld te komen uit het zeggen Tsune ni ite, kyū ni awasu (常 に 居 て 、 急 に 合 わ す), dat grofweg vertaald kan worden als ‘constant (voorbereid) zijn, match / meet (de oppositie) onmiddellijk’. Dus de primaire nadruk in ‘iai’ ligt op de psychologische toestand van aanwezig zijn (居) De secundaire nadruk ligt op het trekken van het zwaard en zo snel mogelijk reageren op de plotselinge aanval (合).

De term kwam voort uit de algemene trend om het achtervoegsel -jutsu (術) (“de kunst van”) te vervangen door -dō (道) in Japanse krijgskunsten om de filosofische of spirituele aspecten van de beoefening te benadrukken. ‘

Bovenstaande zul je op veel websites tegenkomen, klakkeloos gekopieerd. In de vervolgcursus gaan we verder op de oorsprong in en laat ik je ook zien waarom vaak gangbaar geachte teksten over Iaido vaak niet correct zijn. Over de laatste alinea bijvoorbeeld alleen al valt geschiedkundig veel meer op te merken en waarom het te simplistisch is zoals het er staat.

Het belangrijkste wat je voor nu moet weten is hieruit dat Iaido beoefening je een directe ervaring in het hier en nu geeft. In het perspectief van oosterse spiritualiteit en filosofie gezien heb je twee methoden of wegen. Namelijk meditatie in stilte (stilzitten) en meditatie in actie (beweging).  Deze methoden waren al onderwerp van oefening in de Heian periode (794 – 1185). De basisingredienten voor een filosofische beoefening als Iaido zijn dus al heel oud. Wil je een diepere kennis doorgronden van Budo als krijgskunst discipline zul je in vele facetten van de geschiedenis moeten duiken op het gebied van cultuur, filosofie en religie. Er is echter een grote ‘maar’. Die kennis en ontwikkeling moet niet eenzijdig zijn. Wij zijn ‘westerlingen’ of ‘geen-Japanners’ met een eigen culture traditie en hebben kennis van vele zaken die in bewegingsleer en methodieken absoluut niet onderdoen voor welke cultuur dan ook. Ik ben van mening dat een verdieping in onze eigen cultuur en ook martiale Europese of anders dan Japanse oorsprong even belangrijk is. Overal zijn schatten voor de body en mind. Ik hoop met deze beginnerscursus een licht te werpen waarom Iaido theorie en praktijk in onze eigen narratief waardevol is en zowel op mentaal als fysiek vlak het vervolmaken van zwaard en lichaam als 1 geheel bewegend ook echt een (levens)kunst is.